© 2023 by The Book Lover. Proudly created with Wix.com

 

Rien oublié

 

Je n'aurais jamais cru qu'on se rencontrerait 
Le hasard est curieux, il provoque les choses 
Et le destin pressé un instant prend la pause 
Non je n'ai rien oublié 

Je souris malgré moi, rien qu'à te regarder 
Si les mois, les années marquent souvent les êtres 
Toi, tu n'as pas changé, la coiffure peut-être 
Non je n'ai rien oublié 

Marié, moi ? allons donc, je n'en ai nulle envie 
J'aime ma liberté, et puis, de toi à moi 
Je n'ai pas rencontré la femme de ma vie 
Mais allons prendre un verre, et parle-moi de toi 

Que fait tu de tes jours ? es-tu riche et comblée ? 
Tu vis seule à Paris? mais alors ce mariage ? 
Entre nous, tes parents ont dû crever de rage 
Non je n'ai rien oublié 

Qui m'aurait dit qu'un jour sans l'avoir provoqué 
Le destin tout à coup nous mettrait face à face 
Je croyais que tout meurt avec le temps qui passe 
Non je n'ai rien oublié 

Je ne sais trop que dire, ni par où commencer 
Les souvenirs foisonnent, envahissent ma tête 
Et mon passé revient du fond de sa défaite 
Non je n'ai rien oublié, rien oublié 


A l'âge où je portais que mon cœur pour toute arme 
Ton père ayant pour toi bien d'autres ambitions 
A brisé notre amour et fait jaillir nos larmes 
Pour un mari choisi sur sa situation 

J'ai voulu te revoir mais tu étais cloîtrée 
Je t'ai écrit cent fois, mais toujours sans réponse 
Cela m'a pris longtemps avant que je renonce 
Non je n'ai rien oublié 

L'heure court et déjà le café va fermer 
Viens je te raccompagne à travers les rues mortes 
Comme au temps des baisers qu'on volait sous ta porte 
Non je n'ai rien oublié 

Chaque saison était notre saison d'aimer 
Et nous ne redoutions ni l'hiver ni l'automne 
C'est toujours le printemps quand nos vingt ans résonnent 
Non je n'ai rien oublié, rien oublié 

Cela m'a fait du bien de sentir ta présence 
Je me sens différent, comme un peu plus léger 
On a souvent besoin d'un bain d'adolescence 
C'est doux de revenir aux sources du passé 

Je voudrais, si tu veux, sans vouloir te forcer 
Te revoir à nouveau, enfin... si c'est possible 
Si tu en as envie, si tu es disponible 
Si tu n'as rien oublié 

 

Comme moi qui n'ai rien oublié

Alles nog weet

 

Ik had het nooit gedacht, dat ik je weer zou zien
Zou het toeval bestaan dat nu speelt met ons leven
Dwingt ons om stil te staan - al is het maar heel even

Ja, dat ik alles nog weet


Ik lach ondanks mezelf, kijk je alleen maar aan
Al die tijd, dag na dag en na zovele jaren
Ach, ik herken je direct, zelfs met je grijze haren

Ja, dat ik alles nog weet, alles nog weet


Getrouwd? Ik? Hou toch op, het was mij om het even
Frank en vrij past bij mij, en echt: geloof me maar
Ik heb haar nooit ontmoet, de liefde van mijn leven
Kom drink nu wat met mij, en vertel me over jou

 

Hee wat doe je zoal? Ben je rijk en voldaan?
Leef j’ alleen in Parijs? En hoe staat ’t met het huwelijk
Zeg nou zelf, dat gedoe met je ouders was gruwelijk

Ja, dat ik alles nog weet

 

Wie had het ooit gedacht, ik was er niet op uit
Maar dat ik dankzij het lot jou nu terug heb gevonden
Ik dacht dat alles sterft maar tijd heelt alle wonden
Ja, dat ik alles nog weet

Ik heb geen woorden meer, het wordt me nu teveel
Mijn arme hoofd loopt om, tolt van herinneringen
Wat is geweest komt terug, de duizend goede dingen

Ja, dat ik alles nog weet, alles nog weet

In die tijd toen ik jong en met mijn hart in gevecht was
Had jouw vader met jou een totaal ander plan
Maakt’ onze liefde kapot, want hij vond dat die slecht was
Koos toen voor jou... een man die leuker was voor hém

 

Ik heb jou vaak gezocht, maar je hield je verstopt

Ik schreef je duizend keer, dat heb je nooit geweten
Het heeft heel lang geduurd voor ik je kon vergeten
Ja, dat ik alles nog weet

Het is de hoogste tijd en het café gaat dicht

Kom laat me je verleiden, met machteloze kussen
Naar 'toen' en ‘ooit’ en ‘als’ en alle hoop daartussen

Ja, dat ik alles nog weet

 

In elk seizoen hebben we elkaar liefgehad

Of het nou herfst was of winter, wat kon het ons schelen

We blijven altijd jong, als we de lente delen

Ja, dat ik alles nog weet

Dat jij hier naast me zit, dit moment wil ik bewaren

k Voel me anders opeens, het is alsof ik zweef

Verlangend denk ik terug, aan onze jonge jaren

De zoete droom van toen gaat nooit, nooit meer voorbij

 

Ik zou zo graag, als jij dat wilt, zonder moeten en dwang
Even terug in de tijd, naar toen we samen waren

Een verlangen naar toen, onbekommerde jaren

Als jij ook alles nog weet

 

Zoals ik, die ook alles nog weet

Het was in 2011 in Theater Olympia in Parijs toen ik voor het eerst een concert van Charles Aznavour bijwoonde. Er ging een golf van opwinding door het publiek toen dit broze mannetje (eind 80 toen) het podium op stiefelde, wachtte tot de zaal uitgeklapt was, zijn longen met lucht vulde en de hele zaal met zijn machtig stemgeluid omver blies. Tjongejonge, wat een belevenis was dat. Ik moest toegeven dat die Matthijs van Nieuwkerk (zie bij Il faut savoir) er inderdaad wel kijk op had. In deze zaal maakte ik kennis met Rien oublié, een parlando-achtig chanson over een weerzien van twee oud-geliefden. Iedereen die van het tv-programma Memories houdt, weet dit prachtig weemoedige lied ongetwijfeld te waarderen... O ja, die vertaling hè, dat was ons wat. Het mantra 'Non, je n'ai rien oublié' betekent natuurlijk 'Nee, ik ben niets vergeten'. Maar klemtoontechnisch kreeg ik dat niet in het metrum. Omdenken dan maar, en zo werd het 'Ja, dat ik alles nog weet'. Quelle trouvaille!