© 2023 by The Book Lover. Proudly created with Wix.com

 

Rester

 

Qu’est-ce qu’on pourra bien dire de moi

Quand j’m’en irai les pieds devant

Quand j’aurai fait mon temps d’ici-bas

Quand il me faudra rendre tous mes soupirs

Restera-t-il quelqu’un pour se souv’nir

 

On dira peut-être du mal

On dira peut-être du bien

Le pire serait que l’on ne dise rien

Comme si de rien n’était et puis voilà

Comme deux trois petits tours et puis s’en va

 

Rester encore un peu

Au coin d’un oeil d’un feu

Rester sans déranger

Dans vos pensées rester

 

Qui s’aimera quand j’serai plus là

Qui se retrouv’ra sous la pluie

La peau glacée le cœur ébloui

Qui se mentira sous les réverbères

Qui se tordra les mains pour une chimère

 

Comme si de rien n’était et puis voilà

Comme deux trois petits tours et puis s’en va

 

Rester encore un peu

Le nez dans tes cheveux

Rester dans ton sourire

Oublier de partir

 

Où seras-tu quand j’serai plus là

Devant qui te promèneras-tu

A demi nue au creux de quels bras

Comment savoir si tu ne prends pas froid

Comment savoir si tu ne prends pas froid

 

 

Paroles: Carla Bruni | Musique: Julien Clerc

 

Ik blijf 

Er komt een dag, ja ook voor mij

Dan is het over en voorbij

Die dag sluit ik voorgoed mijn ogen

En na mijn aller-allerlaatste zucht

Wie denkt er dan nog even aan me terug

 

Misschien vertelt men in de kroeg

Hoe goed of slecht ik me gedroeg

Het ergst zou zijn als het dan stil blijft

Alsof ik nooit bestaan heb, stel je voor

Eén rondje nog, en t leven gaat weer door

 

Nee, ik vertrek nog niet

Ik kijk wel uit, ik blijf 

Ik blijf, mij hoor je niet 

Vergeet het maar, ik blijf

 

Als ik er later niet meer ben

Wie zorgt er verder dan voor hen

Wie zal er net zo van ze houden

Wie maakt er dan een feest van elke dag

wie geeft zijn leven voor hun schaterlach 

 

Alsof ik nooit bestaan heb, stel je voor

Eén rondje nog, en t leven gaat weer door

 

Nee, ik vertrek nog niet

Ik kijk wel uit, ik blijf

Ik blijf, mij hoor je niet

En ik vergeet compleet de tijd

 

Als ik voorgoed ben weggegaan

Wie zal er daarna naast je staan

Waar vind je troost, in welke armen

En hoe weet ik dat-het-jou aan niets ontbreekt

En hoe weet ik dat-het-jou aan niets ontbreekt

Topmodel Carla Bruni schrijft heel aardige liedjes die ze zelf veelal zuchtend op de plaat zet. Eind vorige eeuw ontmoette Carla Julien Clerc."Ik schrijf ook chansons," vertelde ze hem enthousiast, waarop hij zei: "Dat is heel goed, daar moet u vooral mee doorgaan!" Een paar weken later kreeg Julien via zijn manager een paar chansons onder ogen en nadat hij de teksten gelezen had zei hij: "Wie heeft dit geschreven? Formidable..." Carla had zich niet uit het veld laten slaan en kreeg zo alsnog een voet tussen de deur bij Julien Clerc. Wat heet: hij viel als een blok voor haar, alhoewel er publiekelijk nooit sprake is geweest van een amourette. Zijn 18de album Si j'étais elle dat in het jaar 2000 verscheen, bevat echter nagenoeg louter werken van haar edele hand. "Ze weet hoe een man denkt," zei Julien eens bewonderend over haar. Dat mannen en vrouwen ook dezelfde emoties delen, blijkt uit het nummer Rester van het album Double Enfance uit 2005. De tekst relativeert het leven, bagatelliseert de dood en ontroert tenslotte door het laatste couplet waarin ruimte is voor liefde, zorg, twijfel en spijt. De laatste regel heb ik in de vertaling helaas geweld aan moeten doen. Want eigenlijk zingt Julien: "Hoe moet ik nou weten of je misschien geen kou vat?" Ca c'est de l'amour!