© 2023 by The Book Lover. Proudly created with Wix.com

Lune, Lune 

 

Quand elle regarde la lune
La femme du boulanger
A une certitude
Ce sont des pains rangés

Quand il regarde la lune
Monsieur le curé
Y voit un réfectoire
Où les anges vont manger

(Refr.)        

Lune lune lune lune

d’amertume ou bien sucrée

Lune lune lune lune lune

douces pommes de mon pommier

 

Quand il regarde la lune
Le si beau Général
Y voit la grosse médaille
Qui manque à son poitrail

Quand il regarde la lune
Le marchand de journaux
Y voit des cosmonautes
Qui écoutent la radio

(Refr.)

Quand il regarde la lune
Le triste enfant gâté
Veut qu'on le lui achète
Pour pouvoir la jeter

Il n'y a qu'une lune
Et chacun de ses yeux
Y voit la fortune
Son malheur ou bien les deux

(Refr.)

 

Quand je regarde la lune
Comme je suis amoureux
je sais qu'elle regarde la lune
Et moi je suis heureux

(Refr.)

 

Volle maan 

 

Kijkt ze naar de volle maan

De kleine bakkersvrouw

Ziet ze ’n bol gerezen deeg

Ja, daar denkt ze altijd aan

 

Kijkt hij naar de volle maan

De eerwaarde dominee

Hoort hij eng’len in concert

Die zingend door de hemel gaan

 

(Refr.)    

Volle maan, de volle maan

telkens een ontdekkingsreis

Volle maan, de volle maan

appel uit het paradijs

 

Kijkt hij naar de volle maan

De trotse generaal

Denkt hij aan een gouden plak

die ontbreekt er nog maar aan

 

Kijkt hij naar de volle maan

De krantenjongen, op z’n fiets

Droomt hij over het heelal

Waar astronauten binnengaan

 

(Refr.)

 

Kijkt hij naar de volle maan

Het eenzaam kind, gekwetst en bang

Door z’n wimpers ziet hij dan

De bal waarmee hij spelen kan

 

Het is maar een volle maan

Die soms geluk brengt, soms verdriet

Een volle maan, meer is het niet

Spiegel van ons kort bestaan

 

(Refr.)

 

Maar kijk ik naar de volle maan 

Verliefd en wat melancholiek

Weet ik dat jij hetzelfde ziet

En dan kan ik de wereld aan

(Refr.)      

Lune, lune gezongen en gecomponeerd door Julien Clerc is een van de pareltjes van tekstschrijver Etienne Roda Gil. Het bezingt op speelse wijze hoe iedereen anders tegen hetzelfde kan aankijken en hoe mensen zich er tegelijkertijd door verbonden voelen - in dit geval: de maan. Op de melancholieke coupletten volgt een vrolijk, lichtvoetig gezongen refrein dat je maar moeilijk meer uit je hoofd krijgt. Een oorwurm heet dat ook wel, of in het Frans: een chanson en boucle...