© 2023 by The Book Lover. Proudly created with Wix.com

 

Donne-moi de tes nouvelles 

 

Au fond d'un lit
Que le soleil caresse
Je pense a toi ma déesse
Où es tu dans ce monde perdu

 

Sous quel horizon 

de flamme de palmier
De palais ou de drame
As tu caché ton corps parfait

 

Rien n'est parfait dans ce monde
Seul la soif qui m'inonde
Le souvenir de ton sourire
Je ne veux pas vivre de souvenir
Parfait, comme la terre est ronde
Qui t'as arraché du monde
O donnes moi de tes nouvelles
Tu me feras la vie plus belle
Et je viendrais te chercher

Ce soir je vais m'endormir encore
Rêver du parfum de ton corps
De ton sourire qui disparaît

 

Rien n'est parfait dans ce monde
Seul la soif qui m'inonde
Au souvenir de ton sourire
Je ne veux pas vivre de souvenir
Parfait, comme la terre est ronde
Qui t'a arraché du monde
Au donnes moi de tes nouvelles
Tu me feras la ville plus belle
Et je viendrais te chercher

Paroles: Etienne Roda Gil | Musique: Julien Clerc

Vertel me hoe het met je gaat

 

Alleen in mijn bed
In het najaarslicht
Haarscherp zie ik jouw gezicht
Wat moet ik nou, zo zonder jou 

Over welke grens
In welk mooi paleis
Achter welke horizon
Waar ben je nou, ik hou zo van jou 

Niets is nog voor mij van waarde
Zonder jouw bestaan op aarde
Ik denk steeds aan jouw tijd met mij
Aan hoe je lachte, wat je zei
Dromend, streel ik door je haren
Ik wil je in mijn hart bewaren
Vertel me hoe het met je gaat
Zolang je nog wat met me praat
Vind ik je op een dag terug 

Als ik straks ga slapen, zonder jou zo alleen
Dan voel ik je weer om me heen
Mis ik je lach die met jou verdween 

Niets is nog voor mij van waarde
Zonder jouw bestaan op aarde
Ik denk steeds aan jouw tijd met mij
Aan hoe je lachte, wat je zei

Dromend, streel ik door je haren
Ik wil je in mijn hart bewaren
Vertel me hoe het met je gaat
Zolang je nog wat met me praat
Vind ik je op een dag terug 

Etienne Roda Gil was een van Julien Clercs vaste tekstschrijvers. Het verhaal gaat dat de jonge student Julien in café l'Écritoire op het voorplein van de Sorbonne de oproep deed wie er liedjes voor hem wilde schrijven. "Ik wel", zei Roda Gil direct en zo is de samenwerking tussen Clerc en Roda Gil geboren. Eind jaren '80 raakten de twee ernstig gebrouilleerd. Toen in xxx Roda Gils vrouw Nadine stierf, bleef Etienne als een gebroken man achter. Uit zijn verdriet ontstond het wanhopige Donne-moi de tes nouvelles dat verscheen op het album Double Enfance uit 2005. Het is een rouwliedje waaraan ik persoonlijk bijzondere herinneringen heb. Baume au coeur...