© 2023 by The Book Lover. Proudly created with Wix.com

Ce n’est rien 

 

Ce n'est rien
tu le sais bien le temps passe ce n'est rien
tu sais bien
elles s'en vont comme les bateaux et soudain
Ca revient
pour un bateau qui s'en va et revient
il y a mille coquille de noix sur ton chemin
qui coulent et c'est tres bien

Et c'est comme une tourterelle
qui s'eloigne a tire d'aile
en emportant le duvet qui etait ton lit un beau matin
et ce n'est qu'une fleur nouvelle
et qui s'en va vers la grele
comme un petit bateau frele sur l'océan

Paroles: Etienne Roda Gil    |     Musique: Julien Clerc

 

Het gaat voorbij

 

Het gaat voorbij

Alles wat je ooit geluk bracht gaat voorbij

Net als wij

Op een dag herinnert niets aan jou en mij

Het gaat voorbij

Een roos verwelkt, een schip vergaat - net als wij 

hier weer weggaan, vroeg of laat, het gaat voorbij

Ja ook aan jou en mij

 

Zoals de vogels, teruggekomen

om te nestelen in de bomen

met het dons uit jouw matras je wist het niet, had geen idee

Zoals de bloemen elk jaar bloeien

en hun honing laten vloeien

Zoals schelpen slijpen in de blauwe zee

 

Nauwelijks te doen, dit chanson van Julien Clercs meesterlijke tekstschrijver Etienne Roda Gil rijmend te vertalen. Het komt er in dit liedje op neer dat vrouwen gaan en komen als bootjes en duifjes die het dons meenemen uit je matras. Dat de liefde aan de ene kant niet zoveel om hakken heeft (Ce n'est rien) en aan de andere kant zo kwetsbaar is als een bloempje in een hagelbui of een vlot op de oceaan. Soms loop je op eieren, soms jubelt je hart - en dat is prima.

Nou ja, van zo dus ongeveer. Ik heb 'm in grote lijnen en wat filosofischer vertaald en de subtiele woordspelingen uit de twee laatste coupletten gelaten voor wat ze zijn. Het is maar goed dat Roda Gil al dood is en Julien geen Nederlands begrijpt...:-) Tant mieux!